Wie het nieuws volgt, wordt overspoeld met ontluisterende berichtgeving over een sterke toename van faillissementen, steeds hogere werkloosheidcijfers en snel oplopende financiële tekorten. Het lijkt logisch om dan minder aandacht voor natuur en milieu te hebben, maar dat is het niet. Want juist op dit moment, nu zowel economie als milieu onze uiterste aandacht vergen, moeten we de handen ineenslaan om innovatieve bedrijven die duurzaamheid hoog in het vaandel hebben staan, landbouwers en veehouders die milieu- en diervriendelijk produceren en industrieën die technieken ontwikkelen om bij te dragen aan een betere leefomgeving éxtra te ondersteunen. Te beginnen in ons eigen Limburg. Als we Limburg leefbaar willen houden, verrommeling terug willen dringen en een goede lucht-, bodem- en waterkwaliteit nastreven, zullen we de komende jaren hierin fors moeten investeren. Juist omdat Limburg centraal gelegen is in Europa, kan deze provincie als voorbeeldregio fungeren. GroenLinks Limburg pleit dan ook voor een politieke besluitvorming waarin de ecologische versnellingsagenda de hoogste prioriteit heeft. Als we alle belangrijke besluiten die het klimaatprobleem aanpakken op de lange baan schuiven, kunnen we in de toekomst geconfronteerd worden met grote, wellicht onoplosbare problemen. Als we vandaag het verschil kunnen maken, moeten we niet wachten tot morgen!

De Nederlandse overheid heeft snel ingegrepen in de kredietcrisis en met enige vertraging in de economische crisis. Als het gaat om de ecologische crises, de klimaatcrisis in het bijzonder, dan laten Nederland en Limburg het vooral bij mooie woorden. Een aansprekende groene agenda ontbreekt juist daar waar een enorme inhaalslag nodig is! Hard nodig, omdat de gevolgen van de klimaatcrisis voor de economie, maar niet voor de economie alleen, veel ernstiger ingeschat moeten worden dan de gevolgen van de huidige kredietcrisis. Hoe klein ons land in oppervlakte en in inwoneraantal ook is, Nederland kan en mag zich niet onttrekken aan zijn te rechtvaardigen bijdrage in de bestrijding van de klimaatcrisis.

De opstelling van een ecologische versnellingsagenda is daarom een absolute prioriteit, ook in Limburg. Deze kan op tal van punten verbonden worden met de economische versnellingsagenda en met maatregelen om de economische terugslag als gevolg van de kredietcrisis te boven te komen. Belangrijke thema’s die in zo’n ecologische versnellingagenda thuis horen, zijn onder meer schoon openbaar vervoer en elektrische automobiliteit, terugdringing van de veehouderij ten gunste van de land- en tuinbouw, natuurontwikkeling, duurzame nieuwbouw en renovatie, en zon- en windenergie.

Sinds enkele jaren maakt de Provincie Limburg werk van een zogenaamde economische versnellingsagenda. Een verstandige reactie op de kwetsbaarheid van de Limburgse economie die gekenmerkt wordt door een ruime aanwezigheid van traditionele maakindustrie die zich in een open economie niet of moeizaam kan handhaven. Ook een verstandig antwoord op de krimp van de Limburgse (beroeps)bevolking met ongeveer 30%. Het is daarom goed dat Limburg vooral inzet op de ontwikkeling van enkele innovatieve sectoren. De kredietcrisis en de daaruit volgende economische terugslag maakt de aanwezigheid van een economische versnellingsagenda nog zinvoller. Naast maatregelen op de korte termijn, zoals versnelde opdrachtverleningen vanuit de overheid aan de bouwnijverheid, moet de economische politiek in Limburg georiënteerd blijven op de economische ontwikkeling op de lange termijn.

De prestaties van Nederland op het terrein van de ecologische doelstellingen, waarvan de klimaatdoelstellingen deel uitmaken zijn ver onder de maat. Nederland zakt in tal van internationale ranglijsten van ecologische prestaties. Nederland is in Europees perspectief gedegradeerd van koploper naar middenmoter. De ecologische voetafdruk is te hoog blijkens het beslag dat het Nederlandse verbruik legt op de mondiale natuurlijke hulpbronnen, de ver boven het wereldgemiddelde liggende CO2 -uitstoot, de vleesproductie en -consumptie die een groot beslag legt op de mondiale landbouwopbrengst en een aanslag pleegt op de tropische regenwouden. In Nederland resteert nog maar 15% van de oorspronkelijke biodiversiteit. De aanleg van de ecologische hoofdstructuur waarin natuurgebieden aaneengeschakeld worden stagneert, ook in Limburg.

Hoe bevrijden we Limburg van een ecologisch minimalisme dat Europese en nationale milieuwet- en regelgeving misprijst en slechts schoorvoetend wil uitvoeren? Hoe vormen we daarentegen een provincie die ecologisch voorop durft te lopen? Kan Limburg model staan voor de verbinding van ecologie en economie waaraan elke regio in de toekomst moet geloven? Welke prioriteiten moet Limburg stellen in het formuleren van de ecologische versnellingsagenda?