Niet aangemeld
aanmelden
Partijraad 19 april terug

5 personen sterk is onze provincie op 19 april vertegenwoordigd op de vergadering van de partijraad. Naast de partijraadsleden Paul Dreuning, Gert-Jan Krabbendam, Wim Reijners en Andy Rossel reisde ook Maarten Willemse voor het eerst mee als aspirant reserve partijraadslid. 

Het was een enerverende bijeenkomst waar onder andere gesproken werd over werkbezoeken van kamerleden aan provincies. Onze leden stelde indringende vragen naar aanleiding van het recent afgelaste werkbezoek van enkele 2e kamer leden.

We hadden als Limburgse afvaardiging een aantal punten die zeker aan de orde moesten komen. Zo kwam Andy bij de behandeling van het memo van het wetenschappelijk bureau meteen met een serie kritische- en verhelderende vragen over de statuten en het convenant die als bijlage met de stukken waren meegezonden.

Vervolgens vroeg Gert-Jan aandacht voor de vraag waarom de Zonnebloem niet meer als logo bij de volgende verkiezingscampagnes gebruikt zou kunnen worden. Vooral bij de Europese verkiezingen in 2009 zou dat immers een prima internationaal symbool kunnen zijn. In zijn reactie zei partijvoorzitter Henk Nijhoff, op persoonlijke titel, dat de Zonnebloem volgens hem nog steeds een prima logo is. Binnen de partij wordt er echter verschillend over gedacht. Er is in de loop van de jaren veel geïnvesteerd in eigen landelijke logo’s. Hier wil men niet teveel van afwijken. Wel wil men streven naar Europese gelijksoortige beelden en eenduidigheid. Om dit te kunnen bereiken zijn we echter mede afhankelijk van de besluit-vorming in andere landen.

Hierna kwam de verantwoording van de Europese fractie aan de orde. Hiervoor zou Kathalijne Buitenweg naar Utrecht komen. Omdat zij echter ziek geworden was, werd zij vervangen door Eerste Kamerlid Tineke Strik. Zij behandelde het verdrag van Lissabon.

Vanwege de tijdsdruk vlak voor de pauze, bleek de ruimte voor een goede vraagstelling en discussie beperkt. Ondanks dat probeerde Maarten toch nog een pleidooi te houden om geen gezamenlijke Europese buitenlandse politiek te voeren. Op deze wijze gaan kritische geluiden van individuele lidstaten (bijvoorbeeld tegenover VS in Irak casus) niet ten onder in een halfbakken compromis. Tineke Strik gaf als reactie aan dat een gezamenlijke buitenland-politiek volgens haar ook kansen biedt. Zij zag echter ook de genoemde gevaren. Uiteindelijk vroeg de vergadering zich achteraf toch af of dit agendapunt, ondanks alle goede bedoeling-en, niet naar de volgende keer verplaatst had moeten worden.

Na de pauze was het vervolgens Femke Halsema zelf die namens de Tweede Kamerfractie aan het woord kwam. Een van de onderwerpen (en hoe kan het ook anders in deze roerige tijd) was de gevolgde koers betreffende Geert Wilders en zijn Fitnafilm. Er is vanuit de fractie stevige- en inhoudelijke kritiek geuit. Onze partij was in de Tweede Kamer zelfs het meest expliciet en hard. Wel heeft men deze opstelling gecombineerd met een democratische houding. Het is en blijft een feit dat Geert Wilders meer dan 600.000 mensen achter zich heeft. Een groot deel van de bevolking is gevoelig voor zijn punten. Om deze reden heeft GroenLinks dan ook principieel bezwaar tegen het inhoudelijk discrimineren en diskwalifi-ceren van degene waar je een conflict mee hebt.

De demonstratie van 22 maart werd gehouden op een moment dat de film, die is gemaakt door een parlementariër zonder macht, nog niet was verschenen. De fractie had moeite met de wijze van voorbereiding van de demonstratie en de manipulaties er om heen. Om echter solidariteit te tonen waren Tofik Dibi (namens de fractie) en Naïma Azough (op persoonlijke titel) toch aanwezig.

Het is ongelukkig dat Alexander Pechtold van D66 toch nog het onderzoek naar de gang van zaken in het “Leugendebat” naar buiten heeft gebracht. Geert Wilders heeft aangegeven nergens meer aan mee te willen werken. Daarom zit hij nu in de beklaagdenbank. Omdat een meerderheid van de Tweede Kamer (inclusief hijzelf) heeft aangegeven geen behoefte meer te hebben aan nader onderzoek, is de zaak nu gesloten.

Als antwoord op een vraag uit de zaal geeft onze partijleidster aan dat het standpunt van GroenLinks over de sollicitatieplicht voor bijstandmoeders, tienermoeders, mensen in de AOW en personen die gescheiden zijn, niet nieuw is. Het staat in het verkiezingsprogramma en in de nota: “Van aanrecht naar baanrecht”. Het bedrijfsleven moet worden aangesproken op haar aanpak van kwetsbaren in de samenleving. Hierbij kan het ook gaan om stages. Dus niet alleen om reguliere arbeid. Het is onze eigen Andy die aangeeft dat er tegenwoordig meer mogelijkheden zijn voor bijstandsmoeders. Er zijn zelfs werkgevers die de opleiding voor hen willen betalen. Hij krijgt het gejoel uit de zaal over zich heen als hij zegt dat er, om deze reden, niemand meer op gemeenschapsgeld hoeft te teren.

Vervolgens is het diezelfde Andy die de gang van zaken rond Sciencelink in Venray op tafel legt. Femke geeft, in haar reactie, aan dat de gebeurtenissen die daar hebben plaatsgevon-den verschrikkelijk en misdadig zijn. De daders dienen dan ook zware straffen te krijgen. Zij ziet dierproeven echter nog steeds als medisch noodzakelijk (dus niet voor andere doelein-den). Wel heeft zij inmiddels dierenrechten positief onder de aandacht gebracht. Onze fractievoorzitster heeft namelijk een initiatiefwet ingediend om dierenwelzijn in de Grondwet verankerd te krijgen.

Hierna leidt Wim het onderwerp over de ongelukkige gang van zaken rond het geplande bezoek van de Tweede Kamerfractie aan Limburg in. Hij vraagt hierbij:

1. wat het beleid van de fractie met betrekking tot bezoeken van leden aan al dan niet verafgelegen afdelingen in het algemeen is;

2. wat het beleid van de fractie met betrekking tot deze bezoeken, meer specifiek per lid is;

3. of de Tweede Kamerfractie het met de afdeling Limburg eens is dat het belangrijk is om contact te houden met fracties en afdelingen door heel Nederland, ook wanneer deze verder weg gelegen zijn dan een half uur reisafstand van de Randstad;

4. of de Tweede Kamerfractie het met de afdeling Limburg eens dat het een goede oplossing zou zijn als ieder lid (minstens) eenmaal per zittingsperiode iedere provinciale afdeling zou bezoeken.

Het was helder dat Femke met deze kwestie helemaal niet blij was. Op duidelijke- en hier en daar ook emotionele (en daardoor niet mis te verstane) wijze gaf zij haar reactie. De formu-leringen in de email van de fractiemedewerker noemt zij nog “ongelukkig”.

Daarna blijken we ineens niet te weten hoe vaak de fractie in het land is en werkbezoeken aflegt. Femke Halsema geeft aan dat we niet moeten overvragen. Alle leden werken immers 60 tot 70 uur per week. Wel geeft zij op vraag 4 een positief antwoord. Hiervoor kunnen we het beste zo vaak mogelijk contact opnemen met het partijbureau.

Als Wim hierna aangeeft dat ook leden van Provinciale Staten of Raadsleden een drukke agenda hebben, geeft onze leidster aan dat we het toch ook niet leuk vinden als de partij landelijk niet zichtbaar is. Zij geeft afdelingen daarom het advies mee om zich ook op de Eerste kamer- en de Europese fractie te richten.

Als laatste doet Femke op verzoek van Gert-Jan de toezegging dat er voortaan wanneer Tweede Kamerleden een niet partijgerelateerd bezoek ergens in het land doen, dit zodra dit bekend is doorgegeven wordt aan de betreffende lokale afdeling. In dat geval kan er wellicht tot een combinatie gekomen worden van het reguliere bezoek en bijvoorbeeld een actie met een lokale afdeling. Het is namelijk veel makkelijker een actie te bouwen rond een al vast-staand bezoek van een specifiek Kamerlid, dan een bepaalde actie te plannen zonder dat er zekerheid is dat het (gewenste) Kamerlid zal kunnen komen.

Het laatste agendapunt is: “De ontspannen Samenleving”. Deze titel verwijst naar het tweede sterke thema, dat Femke Halsema voor GroenLinks voor ogen heeft (naast groen). Het mag echter niet in strijd zijn met het toekomstproject.

Femke is bezig met een manifest. Doordat zij dit op persoonlijke titel zal uitgeven, is er geen sprake van een discussiestuk. In dit verhaal worden door haar een groot aantal negatieve kanten van de moderne consumptieve samenleving beschreven en bepleit zij een terugkeer naar het jaren 70 individualisme. Zij zal ook beleidslijnen uitwerken.

Tijdens de vergadering is het duidelijk dat er brede steun bestaat voor dit zeer inspirerende initiatief. Het is echter niks nieuws want in het beginselprogramma 1992 staat dit allemaal al opgenomen. We vinden dit, met andere woorden, al heel lang, maar we hebben blijkbaar nog niet iedereen weten te overtuigen. De groei van de afgelopen 15 jaar is niet ingezet voor welvaartsverbreding.

Aan het einde van een lange middag sluit Femke Halsema tenslotte af met de mededeling dat er, hoewel ze er nog niet over kan uitweiden, een gerede kans bestaat dat Jolanda Sap binnenkort voor 4 maanden tot de fractie zal toetreden (Wie is er zwanger?).

Vervolgens keren we, na een wederom enerverende vergadering, waarin Limburg zich goed heeft laten gelden tevreden huiswaarts.

Paul Dreuning
Gert-Jan Krabbendam
Wim Reijners
Andy Rossel
Maarten Willemse

partijraad  2009-06-08 11:20:25